GÖZYAŞLARI

Bir hatıra gözyaşları, kalmış bana senden,
        Sırdaşlık eder bahtıma hâlâ
Bir başkası bilmez sorun ancak beni benden :
        Tanrım, yüce hülyaymış o sevda.
Hiç var mı ki mes'ut olan aşkıyla yaşarken;
        Kim zevkine kanmış denemiş de?
Gözlerden o yaşlar yine tâ kalbe taşarken,
        Ömrümde tesellim budur işte!
Onlar ki benim derdimi paylaşmayı bilmiş;
        Matemle dolaşmış yanağımda.
Kalbim gibi kim hıçkırarak ağlıyabilmiş ?
        İsyan edivermiş dudağımda...
Gözlerde doğar... Sonra dudaklarda ölürmüş,
        Bir an yaşamazmış bu gönülde,
Sevda ki masal, böylece kaç bin sene sürmüş
        Gözyaşlarım, eylen buna gül de!...



Ercümend Alacakaptan ©1942